ببخشید این مدت آپ نکردم. این روزها خیلی ناراحتم. برام دعا کنید.
این هم خلاصه ایست از غم این مدت که بر من گذشته و داره می گذره
امشب روی بال تنهایی ام دراز کشیده ام و به ایامی که بر من گذشته فکر
می کنم و اشک می ریزم.
زیر پتوی تاریکی اتاقم بیصدا گریه می کنم که مبادا در و دیوار، صدای
زجه های مرا بشنوند! زجه هایی از درد زندگی.
ای دل بنظرت باران کی می بارد؟ کی دوباره فصل خزانم می رسد؟ همان
فصلی که در آن پا به این جهان سراسر نیرنگ گذاشتم و چشم باز کردم و
دیدم که انسانم و امده ام تا جان در بدن دارم درد بکشم و نامردی های زمانه
را متحمل شوم و دست آخر با دستان غمگین و پینه بسته ام، دفن گردم. و
تن خشکیده ام لا به لای دفترچه ی خاطرات ایام بی کسی ام مدفون گردد!
ایکاش که هرگز به دنیا نمی آمدم.
گریه می کنم
. گریه ای بخاطر تو، خودم، زندگی بی هدفم و بخاط همه!
. نمی دانم چه باید کرد. آیا زمانه را بسپارم بدست دادگاه عدالت حق تا
روزی شاهد زجه زدن های روزگار باشم یا تنها در کوچه های ظلمت همانند
ولگردی پرسه زنم؟
اکنون در پناه بیکسی ام اشک می ریزم به امید بارانم که بیاید و غم های
مرا از دل غمگین و پوسیده ام بزداید.
باران کی می آیی؟
ای ابرها بگویید باران بیاید.
دلم برای آنوقت ها، آن زمان ها که من در زیر شنل گرم اش همراه با او
اشک می ریختم و از غم و دردم می گفتم تنگ شده است. ای آسمان پاک و
همیشه آبی به باران می گویی که بیاید؟ باید او را ببینم. باید خالی از همه
چیز شوم.
باران ای امید من کجایی پس کی می آیی و می باری؟
آهای آدمهای روی این کره ی خاکی، بارانم را صدا کنید بگویید بیاید برایم
گریه کند. خداوندا این روزها لبریز از غمم به باران می گویی تا ببارد؟
همه می دانند باران راز شفا بخشی را می داند. ای گیاهان محتاج به باران
شما بگوببد باران بیاید. من او را می خواهم. می خواهم.
اکنون هیچ آرزویی در دل ندارم بجز دیدن مونس و تنها همدم قدیمی ام
باران.
اگر او را دیدید به او بگویید:
باران اش اشک ریزان است. باران منتظر و چشم براهت است. به او بگویید
باران گریه می کند. بارانت بدون تو گریه می کند.
او خودش می داند که باید بیاید.
بارن می مانم منتظر تا بیایی آنوقت با هم می باریم.
م.باران یکشنبه ۱۴هم مرداد۸۶
ساعت: ۲:۲۳بامداد
کجا کجا؟
دوباره داره نظرت یادت می ره که؟
* راستی به نظرت باران می آید!